Bu hesap ve sitenin dikkatli okuyucuları şu iddiamı sıkça yinelediğimi fark eder; “İyi mimarlık hissedilir”. Bazen bir binaya daireye girdiğinde hemen hissediyorsun ve şöyle garip bir cümle aklından geçiyor: “Bunu bir mimar yapmış”. İstanbul Harbiye’de, Cumhuriyet Caddesi üzerinde bir bina var. İçinde benlik bir şey
Kınalıada’ya gitmeden Arkitekt dergisi arşivine bir bakayım dedim. Tek bir bina, bir yalı çıktı karşıma… Gide gele deniz kenarı binalarını biraz bildiğim bir ada. Ama yalıyı bilemedim. Fotoğrafları büyütüyorum, ayrıntılara bakıyorum ama yok, tanımıyorum. Sonra yazar Ayfer Tunç’un bana “Nilay bu binayı biliyor musun?” diyerek
TED Üniversitesi’nde, İngiliz edebiyatı alanında bir akademisyen olarak görev yapan Cemre Mimoza Bartu, mart ayında bana bir mesaj atarak şöyle demişti: “Podcastlerinizi dinlediğim ve Her Umut Ortak Arar sayfanıza baktığımda, aklımda ilk beliren ev, yıkılacağını düşündüğüm ama asla yıkılmamasını istediğim bir yapı; Ankaralı mimar Kadri Erkman’ın evi”.
Büyükada’daki Corpi Köşkü ile onun ‘devamındaki’ biraz saklı, mütevazı, güzel Lütfi Kırdar Evi’ni bizlere, iki yaz önce Kırdar’ın oğlu, diplomat Üner Kırdar anlatmıştı. Mimar Hasan Çalışlar ile yaptığımız “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” gezisinde… Üner Bey, 1933 yılı doğumluymuş. Geçtiğimiz nisan ayında da vefat etmiş. Onu da
Yaz geldiğine göre, benim adalardan ya da yaz aylarında adlarını daha çok andığımız semtlerden bina hikâyelerim yeniden başlayabilir. Aslında Büyükada’dan bir başka ev anlatmak üzere yola çıktım ama onu Corpi Köşkü’nden bahsetmeden anlatmam imkansız. Adalar Vakfı’nın pek güzel internet sitesinde bilgi dolu bir metin var. Oradan
Geçtiğimiz günlerde İstanbul’da meraklılarının binaları bilgi alarak daha yakından tanımasına, hatta -büyük bir nimet olarak- içlerine girmelerine olanak sağlayan bir festival gerçekleşti: Open House İstanbul. Benim destekçim Jotun ne mutlu ki onların da destekçisiydi. Bahçeşehir Üniversitesi Mimarlık Bölümü 4. sınıf öğrencisi (yüzde 100 de burslu
Her zaman yaşadığım ya da seyahat ettiğim şehirlerin, semtlerin tarihine, geçmişine, nedenine-nasılına, mimariye, insanlarına, eski fotoğraflarına ve isimlerine meraklı biri oldum.
Misal “Çiftevav Sokak’ta oturuyorsam, isminin nereden geldiğini bilmek isterim ya da Gümüşsuyu ismi nereden gelir, Bakırköy eskiden nasıldı?” gibi gibi…
Cep telefonum da apartman isim ve tabelalarının, ilginç mimari ayrıntıların fotoğraflarıyla doludur. Pandemi döneminde otomobil de kullanmadığım için sürekli oturduğum ilginç binalar da barındıran semt çevresinde dönüp dolaşırken ilk farkındalığım Arkitekt Dergisi’nin arşivlerini fark etmemle oldu.
Dünya işim varken bile kendimi o arşivden alamıyordum.
Sağımda solumdaki pek çok binanın yapılış hikâyesini oradan okumaya başladım. Ardından orada gördüğüm kimi bugün hayli değişime uğramış binaları aramaya çıktım.
Eski ve yeni hallerini karşılaştırır oldum. Ve sonra bunları paylaşmaya, başkalarına da anlatmaya, başkalarının bilgileriyle birlikte ortak bir örgü ortaya çıkarmaya, kayıt tutmaya karar verdim.
Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.
