Sabah Gazete Binası

Mehmet Konuralp’tan efsanevi İkitelli-Sabah gazete binası MedyaPlaza

Sabah Gazetesi binasının proje yapımına 1987 yılında başlanmış, 1988’de başlayan inşaat 1990 yılında bitmiş.

Yıl 95, daha 17 yaşındayım ve en kötüsü kendimi solcu sanıyor (!), Sabah Gazetesi’ni de ‘fan fin fon’ olarak görüyorum. Stajım oraya çıkıyor, beni almıyorlar; uzun hikâye ne yapıp edip güya istemediğim yere bacadan giriyorum… İyi ki!

Hayatta en büyük şanslarımdan biri çalışmaya Sabah Gazetesi’nde başlamış olmamdır.

Dinç Bilgin, o zevk, o maaş düzeni (6 ayda bir çift maaşı, masraf yazmayı falan sonra kim görmüş), yemekler, hele de o teknoloji… Ve tabii ki o bina…

Sonrasında çok binada çalıştım ama o binayı hep sevgiyle, özlemle, pratikliğiyle, aşkla andım.

KULLANICIYDIM, DENEYİMİMİ ANLATAYIM

Kocaman bir otoparkı, yeşillikli bir bahçesi, yanda o yıl tekstil hangi rengi sevdiyse o renk akan Ayamama Deresi, çok modern bir iç yapısı vardı. ATV tarafına bir tünelden geçerdik. Biz Sabah ekibi hepimiz en üst kattaydık, Aktüel vs. dergiler giriş katındaydı benim çalıştığım seneler. Renk ayrımına, arşive aşağı kata inerdik. Açık ofisti, köşe yazarlarının içleri sanat eseri dolu odaları vardı. Ara müdürlükleri olanların kübik odaları olurdu. Bitkileri, binanın aydınlığını, mobilyalarını, camlı yapılarını sevdiğimi hatırlıyorum. Ama sonraki senelerde çalıştığım tüm gazetelerde en çok özlediğim, en sevdiğim şey binanın yatay yapısıydı. 

İletişimle yürüyen bir gazetenin dev dikey binalara bölünmesi ne kötüymüş sonraki yıllarda anladım…

YATAY BİNA BİZİM İÇİN ŞANSTI

Oysa 4 katlı binada sen yazı işlerindesin, baksan istihbaratta çalışanı da görürsün; aynı tuvaletleri kullanır, orada tanışır sohbet edersin. Telefonla yapılmaz çoğu iş; gider-gelirsin, görürsün-görüşürsün…

Bazı binaların “iyi mimarlık” eseri olduğunu anlamamız için bence ille de mimar olmamız gerekmiyor. Sabah’ta o yıllarda çalışan pek çok kişi eminim o binayı özlemle anıyor. 

NİŞANTAŞI’NA KOŞARAK GİTTİK AMA…

Orada çalışan pek çoğumuz İkitelli’den Nişantaşı’na taşınacağımızı öğrendiğimizde o kadar sevindik ki…

“İkitelli’de gazete mi olur?”du (ah o bahçe dedikoduları), yeni binamızda şehrin-haberin içinde olacaktık! 

1999 yılının son günlerinde Sabah Gazetesi ve dergiler Nişantaşı’na taşındı. Tabii ki hiçbir şey hayalimiz gibi olmadı. Yemekhanesiz, dikey bir bina. Servis yok, trafik var, yemek kuponları ayın 10’u gelmeden bitiyor… Ve bambaşka sorunlar… Ben zaten bir yıla kalmadan Milliyet Gazetesi’ne geçtim…

Güle oynaya terk ettiğimiz, yerlerinin söküldüğünü gördüğümüz o güzel binaya, Medya Plaza’ya dönersek, fotoğrafları da aldığım v2.arkiv.com.tr‘de pek çok bilgi var. 

Mehmet Konuralp’e her satırında saygı duymamak elde değil. Bir kere binada baskı bölümü vardı. Bu dev ses demek. O sesin duyulmaması için ne planlar, ne teknoloji… Aydınlatma ayrıntıları paragraflarca… Bitkiler öyle… “Dinç Bilgin’in çiçek alerjisi var” denirdi binaya çiçek sokulmazdı ama her yer bitki doluydu hatırlıyorum. 

HAVUZDAN BERBERE, PASTANELERDEN BARA…

Ve okuyunca anlıyorum ki, gazetede her şey modüler, her an yeniden biçimlendirilebilir yapılmış. Dolaplar bile ayırıcı-tamamlayıcı işlevler görüyor, havalandırmadan aydınlatmaya her şey bir şeylerin yer değiştirebileceği düşüncesiyle yerleşiyor. 

“Bodrum katta tesis edilen geniş kapsamlı mutfak, 2 yemek salonuna hizmet verebilecek düzeyde planlanmış, ayrıca kantin, pastahane olarak hizmet verecek bir alan ayrılmıştır. Spor ve yüzme havuzu, sinema salonu, berber, kuaför sağlık ünitesi ve gardırop – duş – WC alanları bu programın kapsamını oluşturmaktadır” diyor Konuralp’in metninde..

SABAH SONRASI, İŞ BANKASI; ŞİMDİ THY’DEYMİŞ

Ben bir tek sinema salonu hatırlamam o binada. Bir de o havuza hiç girmedim, bizim ekipten giren var mıydı bilmiyorum.

Biz orayı ‘terk ettikten’ sonra 2003’te galiba bina İş Bankası’na devredildi, şimdi THY kullanıyormuş binayı, ne durumda bilmiyorum… Ama o binayı, orada çalışmayı, o dönemki dostlukları çok özlüyorum..

Geçen binada bir video çekmişim kasedi buldum, görüntü de var yani.

BEDRİ BAYKAM TABLOLARI

Bu yazıyı Instagram’daki @herumutortakarar hesabında iki ayrı ileti olarak paylaştığımda orada çalışmış pek çok kişi anıları yazdı. Sabah ile ilgili, deneyimleriyle… Duvardaki Bedri Baykam tablolarından da bahseden oldu, brüt beton yapısı nedeniyle banka olarak kullanılırken “Burada inşaat sürüyor galiba” diyenler de… Ben de mesela Nuri iyem tablosu hatırlarım Can Ataklı’nın odasında…

Gazeteci Fügen Ünal Şen’e, aynı serviste çalışan Bengüç Özerdem, “Dinç Bilgin bahçedeki çamları tek tek başında durarak diktirmişti” demiş, bana onu yazmıştı misal.

Helikopterle seyahat eden mimar Mehmet Konuralp anıları da vardı tabii. Tek tek okuyunuz..

SHIRO KURAMA TASARIMI MOBİLYALAR

Sonrasında ben şöyle bir not düşmüşüm:

“90’lar Medya Plaza; Sabah Gazetesi. 17 yaşındasın ilk iş yerin, ilk gazeten ve bir tasarım binada çalışmaya başlıyorsun. İçinde ünlü sanatçılardan resimler, (Mehmet Sezai yazdı ben bilmezdim) Shiro Kuramata tasarımı mobilyalar. Göz böyle gelişiyor… Nasıl Olunur dinleyenler bilir ara sıra “O gusto nasıl gelişiyor?” diyorum ya böyle böyle… Bilmesen de güzele bakarak, içinde olarak. Çirkin çirkini, güzel güzeli çekiyor…

Not: Bu arada “Bu binada adı geçebilecek ünlü kişiler” listesini yapmak, Sabah Gazetesi söz konusu olunca çok zor. Ama merak edenler bu haberi okuyabilirler. Şahane kaynak: http://nilayornek.com/bir-medya-nostaljisi-90larin-sonunda-medya-plazada-calisanlarin-hepsi-bu-fihristte/

BU YAZIYI PAYLAŞIN:

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on facebook
Facebook

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış.

Bir yorum yazın

DİĞERLERİ

Nişantaşı

Antik Konak

Geçen Süleyman Nazif Sokak’tan bahsettim; Aydın Apartmanı ve Reşat Ekrem Koçu, İstanbul Ansiklopedisi vesilesiyle… Pek çok kişi “Görmeye gideceğim” yazınca, onlara, sitedeki haritadan bakıp aynı sokak ve çevredeki başka binaları da görmelerini önerdim. Arada Antik Konak hakkında da iki satır yazayım dedim. Neden “İki satır”

Devamı »
Talimhane

Divan Apartmanı

“Taksim, Talimhane’de ailemin 50, benim 30 yıl yaşadığım binayı anlatacağım” yazmıştı Burak Başcumalı bana. İçinden -şimdi yaşayan olmadığı için bakımsız olduğunu belirterek- harika fotoğraflar da atmıştı… Ben de tesadüf, fotoğraflamışım dışardan zaten onların binayı.  Bu hafta yazı geldi. Ama sürpriz, abla kardeş yazmışlar! Harika değil

Devamı »
Nişantaşı

Marmara ve Sümer Apartmanları

Güzel bina sevdamın nedenlerinden biri de bu iki binadır. Çünkü daha sıradan apartmanların, yazlık evlerin olduğu semtlerde oturan benim gibi çocuklar için -daha önce de söylemiştim- Vakko Fabrikası, -eski- Tercüman binası, Sümer ve Marmara gibi apartmanlar, Gümüşsuyu-İnönü Caddesi’ndeki binalar bir başkadır… O başkalık dikkat çeker,

Devamı »
Fındıklı

Eski Akbank Genel Müdürlük Binası

Meclis-i Mebusan Caddesi üzerinde mimar Sedad Hakkı Eldem tarafından tasarlanan, -eski- Akbank Genel Müdürlük Binası… Sonradan Aksigorta Genel Müdürlüğü olarak da kullanılan bina, 20. yüzyılın simge modern yapılarından biri sayılıyor. Peki şimdi için tamamen boşaltılan, soyulan bu binada ne oluyor? Güçlendirme ya da yenileme mi?

Devamı »
Erenköy

Gezeryan Köşkleri

Daimi konuk yazarlarımdan biri olsun istediğim Gökçe Günaydın anlatıyor: Sözlükte; hareket etmeyen, durgun, dingin, kimseyi rahatsız etmeyen anlamlarına gelen ‘sakin’ kelimesi aynı zamanda ‘bir yerde oturan’ anlamı da taşıyor. İşte benim de sakini olmaktan çok mutlu olduğum ve başka bir semtte yaşamayı hayal dahi edemediğim

Devamı »
Taksim

Ay Yıldız Apartmanı

Kristal Gazinosu, Cumhuriyet Anıtı gibi yapıların fotoğraflarında heybetiyle görülen, üzerinde dev ay yıldızıyla Ay-Yıldız Apartmanı. Meydanın batısını gösteren eski fotoğrafların çoğunda var; Taksim su depolarının hemen bitişiğinde, yuvarlatılmış köşe balkonuyla… 6 katlı ama çok daha yüksek gibi. Bina 1986’da -neden bilmem- yıkılmış. Orada pek çok Cumhuriyet

Devamı »
Ulus

II. Evkaf Apartmanı – Küçük Tiyatro

İnanmazsınız Twitter, bir zamanlar insanları arkadaş da yapabiliyordu! Yiğit Ahmet Kurt, Twitter’daki merak dolu paylaşımlarıyla fark ettiğim, ardından ara ara bloguna bakar olduğum, sonra iki yazarından biri olduğu şahane kitabını  okuduğum, Ankara’ya gidince tanıştığım, beni kötü bir yemeğe ama çok güzel bir müzeye götüren arkadaşım.

Devamı »