Tüten Apartmanı

İstanbul Gümüşsuyu’nun en dikkat çekici apartmanlarından biri, benim de komşum: Tüten Apartmanı.

Mimarı Adil Denkdaş.

1936 tarihli Arkitekt Dergisi sayesinde, yapıldığı dönemdeki hali hakkında pek çok bilgi mevcut.

Dergide ismi yok, sadece ‘Kira Evi’ olarak anılıyor.

‘Kira Evi’nin anlamını dergiyi okudukça anladım. Apartmanlaşmanın yeni yeni başladığı dönemde arazi sahiplerinin, eski tek katlı -çoğunlukla ahşap- evleri yerine apartman yaptıranların başlıca gayesi kira geliri. O dönemde bu olgu yeni ve “Bilmem kimin apartmanı”ndan çok “Bilmem kimlerin kira evi’ tabiri kullanılıyor.

3 SALONLU, ÇATI KATI HİZMETÇİ ODALI

Arkitekt Dergisi’nde Tüten Apartmanı’yla ilgili şunlar yazıyor (Dergideki imlayı değiştirmeyerek):

“Ayaspaşada Gümüşsüyü caddesinde 21 numaralı arsa üzerine tütün tüccarlarından Sabri Tüten’e ait bu 10 katlı apartıman, bir kat sahası (350) metre murabbaı olmak üzere her katta üç büyük salon, altı oda, bir banyo, bir duş mahalli ayrıca iki helâ, bir ütü odası, mutfak ve ofisi hâvi altı tam kat ve bodrumda nısıf sahada iki apartıman ve üçüncü bodrum katında çamaşırlık ve çatı katında da hizmetçi odaları olmak üzere banyoları, sıcak su, elektrik kalorifer ve asansör tesisatile beraber (120) bin liraya inşa edilmiştir.

ASANSÖR VİYANA’DAN, İŞÇİLER TÜRK

Birinci bodrum katı seviyesinde üç otomobil alacak bir de garaj vücude getirilmiştir.

(…) Her katın salonları Rus parkesi ve oda döşemeleri yerli parke döşelidir. Tekmil salon daireleri yağlıboya yapılmış ve duvarlar içine gömme ceviz kaplama ağaçtan yerli kütüphane ve dolaplar konulmuştur ve ayrıca çeloteks kaplı çitali hususi nişler tertip edilmiştir. Elektrik tesisat bir çok yerde gizlidir. Asansörü hususi surette Viyana’da çelik olarak Wertheim müessesesi tarafından yapılmıştır. Binanın betonarmesi Mühendis Sabri Demirtaş tarafından hesaplanmıştır. Binanın diğer bilûmum işçilikleri umumiyetle Türk işçileri tarafından yapılmıştır.

1.5 sene devam eden inşaat müddeti zarfında mal sahibi binanın en ufak teferrüatına kadar mimarının rey ve muvafakatini almaksızın hareket etmemiştir.

Bu sebeple binanın her noktası zevkli bir konforun bütün inceliklerini taşımaktadır.”

Arkitekt Dergisi 1936-05-06 s. 133-139

KAHVEYE GELİRİM

Apartmanı paylaşırken “Komşular beni bir kahveye çağırın, çikolatamı çiçeğimi alır gelirim” yazmıştım. Teklifim hâlâ geçerli. İnsan merak etmiyor mu? Hâlâ 3 salonlu mu, katlar dairelere bölündü mü? Manzara nasıl? Ah ah… Hele de o girişteki çeşme yok mu! Çok ilginç.

BU YAZIYI PAYLAŞIN:

WhatsApp
Email
Twitter
LinkedIn
Telegram
Facebook

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış.

Bir yorum yazın

DİĞERLERİ

Şaşkınbakkal

Velioğlu Apartmanı

Bu işi yapmaya önünden geçip de bilmediklerimiz için, kayıt tutmak için, Cumhuriyet dönemi mimarlarına selam çakmak için başladım denilebilir; en çok da meraktan tabii ki… Ama farklı örnekler gelince kaydını tutmak da hoşuma gidiyor. Uzun yıllardır tanıdığım Harun Velioğlu, paylaştığım Kaplancalı Apartmanı’na “Bizim komşumuz, ben

Devamı »
Çekirge

Petek Apartmanı

Bursa Petek Apartmanı çok ilginç. İki blogdan oluşan bu apartmanın özelliği 80’lerde orada oturan aileler ve çocukları… Kimler kimler… 1- Artık bir ayağı Viyana’da olan modacı Atıl Kutoğlu (1. kat) 2- Dice Kayek markasını yaratan Ece ve Ayşe Ege kardeşler (4. kat) 3- Mücevher markası

Devamı »
Florya

Beyti Et Lokantası

Beyti… En, en, en sevdiklerimden.  Malum; İstanbul’un en eski et lokantası. 1945’te Kırım göçmeni Abdülmuttalip Güler ve oğlu Beyti Güler tarafından Küçükçekmece Gölü kıyısında 4 masa, 16 sandalyeli küçük bir köfteci olarak açılmış. Birkaç yılda ızgara et lokantası haline gelmiş.  Beyti Bey’in çok çalışkan ve

Devamı »
Ayvacık

Mehmet Ağa Konağı

Yaklaşık 20 yıldır hayatını yazarak kazanan, bir de kitabı olan biri Emre Dalkılıç. Adatepe’de (malum Çanakkale ilinin Ayvacık ilçesine bağlı bir köy), reklamcı Erhan Şengel ile eşi, belgesel yapımcısı Adatepe-Taş Mektep Derneği Başkanı Nilüfer Şengel’i ziyareti sayesinde Mehmet Ağa Konağı ile tanışıyor. İncelikle herumutortakarar.com için

Devamı »
Harbiye

Surp Agop Sıra Evleri

Bu sıra evleri, Fransa’da okumuş Osmanlı döneminin Ermeni mimarlarından Aram Tahtacıyan tasarlıyor; amaç, Elmadağ Surp Agop Hastanesi Vakfı’na gelir sağlamak. Daha sonra bu evler hastanede kalan, yaşayan bazı yoksul insanların da yaşam yeri oluyor. Afife Batur arşivlerinden anladığım, hastaneye çok gider olmasın diye kullanılan malzemede

Devamı »
Galata

Apergi Apartmanı

Şahkulu Mahallesi’nde İlk Belediye Caddesi ile Müellif Sokak’ın kesiştiği yerde. Kapısı orada olduğundan sanırım İlk Belediye Caddesi’nde sayılıyor (Bunun yani aynı yerde duran bir apartmanın kapısının baktığı sokağın değerini değiştirebileceğini de bizim eski apartmanın görevlisi Salim Abi’den öğrendim. Hikâyesi uzun…) MÜELLİF İLE ALİ CEM ASLANTAŞ’I

Devamı »
Nişantaşı

Villa Tozan / Tozan Apartmanı

Satvet Lûtfi Tozan, Villa Tozan ve Tozan Apartmanı ile karşınızdayım… Satvet Lûtfi Bey, tam hakkında kitap yazılacak adam; yazılmış da. Kendisini görüp tam emin olamasam da bildiğim kadarıyla Cemal Kutay’ın “Belgrad’ı Kurtaran Türk”ü, onun hakkındaki tefrikalardan oluşturulmuş bir kitap. Zaten Tozan ile Kutay yakın arkadaşlar

Devamı »
Büyükada'nın Yaşlanmayan Modernleri
Hasan Çalışlar Arşivi

Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.