Décugis Evi

Alexandre Vallauri (Alexandre Vallaury), Yapım Yılı: 1895, Otel

Meşrutiyet Caddesi ile Tünel meydanına çıkan merdivenlerin köşesindeki bina. “Miss Pizza’nın karşısında Sushi Express’in olduğu yapı” desem…. İstanbul’u, oraları bilen bilir. Artık bir otel…

Bodrumuyla birlikte 4 katlı tasarlanmış, sonradan 6 kata yükseltilmiş. Bir penceresinin kilit taşından anlıyoruz ki, yapım yılı 1895. 

Levanten Décugis ailesi için, Alexandre Vallauri (Normalde Alexandre Vallaury olarak yani sonu y ile biten şekliyle biliriz bu soyadı ma binada yazan gibi yazmaya çalıştım) tarafından inşa edilmiş. Mimarın ismi “A. Vallauri Arte” şeklinde, yapının köşesinde birinci kat döşeme seviyesinde işlenmiş.

Doğrular mu bilmem bazı kaynaklar Vallauri’nin adını yazdığı tek binanın bu olduğunu söylüyor. 

Alexandre Vallauri, Fransız kökenli bir pastacının oğlu. Hatta babasının, İstanbul’a pastacılık öğreten kişi olduğu söyleniyor. Dükkânı bir zamanlar Galatasaray’da, Sahne Sokağı’nın sol köşesinde; çırağı Mösyö Lebon ileride kızıyla evlenip Lebon Pastanesi’ni açıyor.

Yani bir bina ve mimarından nerelere gideriz siz düşünün.

1987’de kültür varlığı olarak tescil edilen binin içinde nasıl o kadar değişiklik yapılabilmiş bilmiyorum.

BAŞARI VE ACI DOLU BİR HİKAYE

Gerisini bu binaya dikkatimi çeken Fırat Şenol’dan okuyalım mı?

“Constantinople Pera mağazası sahibi Décugis ve ailesinin evi ailenin başarılı ve acı dolu hikâyelerine şahit olmuş.

Décugis, kristal bardaklar, porselenler, avizeler, sofra takımlarının satıldığı #ConstantinoplePera’yı (tahmini olarak İstiklal Caddesi Botter Apartmanı alt katı) diğer pek çok mağazadan ayırmaya çalışmış. Başarılı da olmuş ki, Yıldız ve Dolmabahçe Sarayı’nın alışveriş mekânı olmuş. Tabii dönemin otelleri pastaneleri, restoranları da buradan alışveriş yapmış, Décugis ufak bir servet kazanmış.

MARKİZ’İN PANOLARI DA O GETİRTMİŞ

Osmanlı hayatına çatal bıçak kullanımını sokan Décugis , önce Lebon daha sonra Markiz Pastanesi olan mekânın içindeki Fransız çini panoları da getirtmiş. Eşinin ölümüyle kendisini evine kapatan Décugis, ölümünden sonra Feriköy mezarlığına gömülmüştür. Mezar taşında “acı ve tevekkül” yazan Décugis’nin ölümünden sonra, oğlu Lui ve kızı Rosa mağazayı işletmeye devam etmişler. 6-7 Eylül olaylarından sonraysa mağazayı kapatmış ve göç etmişler.”

BU YAZIYI PAYLAŞIN:

WhatsApp
Email
Twitter
LinkedIn
Telegram
Facebook

YORUMLAR

3 Yorumlar
  • Barış
    Tarih: 17:33h, 22 Şubat Yanıtla

    Sitenize ve yaptıgınız işlere bayılıyorum. Derslerimden arda kalan vakitlerde okumaya calısıyorum. Mimarın adını yazdıgı tek eser bu bina değildir.

    • Nilay Örnek
      Tarih: 19:34h, 24 Şubat Yanıtla

      Ne mutlu bana; çok sağolun, doğrudur tek tek bakmam lazım:)

  • Yunus Özak
    Tarih: 23:30h, 05 Ocak Yanıtla

    Evet decugis Constantinople mağazası noter apartmanında yer alıyormuş. Reşat Ekrem Koçu İstanbul Ansiklopedisinde bu bilgi teyit edilmiş

Bir yorum yazın

DİĞERLERİ

Nişantaşı

Tarcan Apartmanı

Yazar Hıfzı Topuz, ‘Nişantaşı Anıları’nda, “Bir kulüp gibiydi” diye tanımladığı Nişantaşı-Kamelya Apartmanı’nın ziyaretçileri arasında Selim Sırrı Tarcan’ın kızı Azade Hanım’ı da sayıyordu. Paylaştığımda, Defne Koryürek şöyle yazdı: Selim Sırrı Tarcan’ın kızı Azade Hanım, Nişantaşı’nda Alattin’den Topağacı’na inerken, Şakayık Sokak’ın köşesinde Tarcan Apartmanı’nın giriş katında otururdu

Devamı »
Balat

Mimar Faik Ali Binası

İsimsiz binalar benim için hep bir sorun. Araştırmak da, arşivini tutmak da zor. “Jane Doe-John Doe“ deyip sonrasında otopsiyle kimliğine yakınlaşamıyorsun:( Ama dün Feshane Art İstanbul yolunda yürürken rastladığım, Fener Balat ekseninde biraz ayrık duran bu binada en azından mimar ismi var: Mimar Faik Ali. Yanındaki

Devamı »
Ziyapaşa

Emin Gökçe Evi

Kaynaklarım Altın Şehir Adana Dergisi’ndeki Haluk Uygur yazısı (çok güzel) ile benzer temalar barındıran Güney Mimarlık Dergisi’nden mimar Hakan Kısacık’ın yazıları… EVET, CAHİT ARF’IN KARDEŞİ 1924 yılında Adanalı olmuş Arf ailesi… Arf soyadı Arifi isminin kısaltılmışı imiş. Selanik’ten Adana’ya Posta Müdürü olarak atanan Yusuf Arifi

Devamı »
Maçka

Cemal Hünal Apartmanı

Her ne kadar İstanbul’un Maçka semti pek çok şeyin ortasında gibi olsa da, şehrin kaosundan nasibini daha az alır. Kavgayı balkonundan izler… Ben de pek severim. İnönü Parkı’nın çevresinde de seyirlik bazı binalar vardır ki ben de ara ara “Ah şurada bir dairede otursam” hayalleri

Devamı »
Ziyapaşa

Özbek Özler Evi

Adana’da az da olsa sıkı arkadaşlarımız var; orada sırtımız yere gelmez (en azından ben böyle hissederim). Dedim ki, Kazım Apa ve Mutlu Doğru “Adana’da şu şu Ertuğrul Arf yapılarından bildikleriniz var mı?” Kazım, “Özbek Özler Evi duruyor” dedi, Mutlu ise hemen Özbek Bey’in oğluna sormuş

Devamı »
Suadiye

Selim Ragıp Emeç Villası – Yalısı

İstanbul Suadiye’de artık var olmayan bir yapı. Yapılışı 1941, yıkılışı 1970’lar. Aslında ona villa demek daha doğru ama denize yakınlığı nedeniyle belki, çoğunlukla villa olarak anılıyor. Pınar Erkan’ın Eylül 2022 tarihli Gazete Kadıköy yazısında şu bilgiler mevcut: “Bir dönem milletvekilliği görevi de üstlenmiş meşhur gazeteci Selim

Devamı »
Kurtuluş

Şahin ve Ülkü Apartmanları

Mimar Apostol Mavrodoğlu‘nun binalarından devam edelim… Rum asıllı mimarın şansı, mimarı olduğu binalara ismini yazması (Apostol Mavpodoglou ya da Mavrodoğlu / Fransızca, eski Türkçe hep yazmış) olmuş.  Şansı mı kaderi mi bilmem, imzası olan binaların çoğunun adı değişmiş. Burada anlattığım Uğur (Teodoridis) ya da Hamit

Devamı »
Büyükada'nın Yaşlanmayan Modernleri
Hasan Çalışlar Arşivi

Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.