Décugis Evi

Meşrutiyet Caddesi ile Tünel meydanına çıkan merdivenlerin köşesindeki bina. “Miss Pizza’nın karşısında Sushi Express’in olduğu yapı” desem…. İstanbul’u, oraları bilen bilir. Artık bir otel…

Bodrumuyla birlikte 4 katlı tasarlanmış, sonradan 6 kata yükseltilmiş. Bir penceresinin kilit taşından anlıyoruz ki, yapım yılı 1895. 

Levanten Décugis ailesi için, Alexandre Vallauri (Normalde Alexandre Vallaury olarak yani sonu y ile biten şekliyle biliriz bu soyadı ma binada yazan gibi yazmaya çalıştım) tarafından inşa edilmiş. Mimarın ismi “A. Vallauri Arte” şeklinde, yapının köşesinde birinci kat döşeme seviyesinde işlenmiş.

Doğrular mu bilmem bazı kaynaklar Vallauri’nin adını yazdığı tek binanın bu olduğunu söylüyor. 

Alexandre Vallauri, Fransız kökenli bir pastacının oğlu. Hatta babasının, İstanbul’a pastacılık öğreten kişi olduğu söyleniyor. Dükkânı bir zamanlar Galatasaray’da, Sahne Sokağı’nın sol köşesinde; çırağı Mösyö Lebon ileride kızıyla evlenip Lebon Pastanesi’ni açıyor.

Yani bir bina ve mimarından nerelere gideriz siz düşünün.

1987’de kültür varlığı olarak tescil edilen binin içinde nasıl o kadar değişiklik yapılabilmiş bilmiyorum.

BAŞARI VE ACI DOLU BİR HİKAYE

Gerisini bu binaya dikkatimi çeken Fırat Şenol’dan okuyalım mı?

“Constantinople Pera mağazası sahibi Décugis ve ailesinin evi ailenin başarılı ve acı dolu hikâyelerine şahit olmuş.

Décugis, kristal bardaklar, porselenler, avizeler, sofra takımlarının satıldığı #ConstantinoplePera’yı (tahmini olarak İstiklal Caddesi Botter Apartmanı alt katı) diğer pek çok mağazadan ayırmaya çalışmış. Başarılı da olmuş ki, Yıldız ve Dolmabahçe Sarayı’nın alışveriş mekânı olmuş. Tabii dönemin otelleri pastaneleri, restoranları da buradan alışveriş yapmış, Décugis ufak bir servet kazanmış.

MARKİZ’İN PANOLARI DA O GETİRTMİŞ

Osmanlı hayatına çatal bıçak kullanımını sokan Décugis , önce Lebon daha sonra Markiz Pastanesi olan mekânın içindeki Fransız çini panoları da getirtmiş. Eşinin ölümüyle kendisini evine kapatan Décugis, ölümünden sonra Feriköy mezarlığına gömülmüştür. Mezar taşında “acı ve tevekkül” yazan Décugis’nin ölümünden sonra, oğlu Lui ve kızı Rosa mağazayı işletmeye devam etmişler. 6-7 Eylül olaylarından sonraysa mağazayı kapatmış ve göç etmişler.”