Hukukçular Sitesi

Le Corbusier; sanırım mimarlık söz konusu ise öğrenilen ilk beş isimden biri…

‘Oyunu’ değiştirenlerden… 

1887 İsviçre doğumlu; mimar, mobilya tasarımcısı, heykeltraş, ressam, yazar.

2. Dünya Savaşı’ndan sonra ortaya çıkan konut sorununa karşı çok düşünenlerden. Marsilya’da, savaş sonrası evsiz kalan Fransızlar için tasarladığı Unite d’Habitation (Barınma Ünitesi), Le Corbusier’ın en önemli eserlerinden biri.

Bina kendi içinde ‘bir şehir’ gibi; çatı katında bahçeler, anaokulu, spor salonu, havuz var. Binada küçük dükkanlar, revir var; gibi gibi. 1600 kişinin yaşayabileceği, 337 daire.

Bu, özetle böyle. 

İKİ ÖNEMLİ MİMAR, BİR İKONİK YAPI

Ve Le Corbusier’i, Türkiye’deki modernist mimarlar da izliyor tabii. 

Haluk Baysal ve Melih Birsel’in işbirliği pek çok değerli modernist yapının da doğmasına neden olmuş. 1967’de yapılan Hukukçular Sitesi de, Unite d’Habitation’dan ilham alan bir önemli yapı. 

1967’de, Mecidiyeköy Büyükdere Caddesi’nde Hukukçular Kooperatifi için inşa edilmiş. 12 kat, 66 daire. Çatı sosyal kullanım için. Dubleks ve yarı dubleks dairelerden oluşan ikonik bir yapı.

“Cevahir’in girişine yüzünüzü dönün, solunuzda kalır, hemen yanında, başınızı kaldırın” desem.

Ara sıra özelliğini kapatan dev ilanlara ev sahipliği yapıyor desem? Bildiniz mi?

Bugün içinde hem konut hem iş yerleri var. Pek çok kiralık ilanıyla içini görmeye çalıştım ama öyle ‘seksi’ durmuyor tabii ki. 

DÖNEMİN ŞARTLARIYLA BAKINCA…

Bugün, bu bilgilere sahip olmadan dışından baktığımda “Bir zamanlar bir şeymiş” diyebiliyorum anca… Ama Salt arşivindeki Gültekin Çizgen fotoğrafları, bir kez daha bana bir binayı yapıldığı dönem ve şartlarda, o günün çevresiyle görmenin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.

Tatlı Meleğim (1970) filminde de birkaç sahnede yer almış Hukukçular Sitesi.

Kısa keseceğim. Mimari açından bina önemli olduğundan hakkında mimarların yazdıklarını okumak daha doğru olacaktır. Belki siz de benim gibi yıllar yılı yanından geçip onu hiç fark etmemişsiniz, önemiyle ilgili düşünmemişsinizdir diye, “Bir bakın” demek için yazdım.