Konur Apartmanı

Bir yazarın “Şu kitapları ben o apartmanda yazdım” demesi benim için tarihe not…

Cihangir’den yeni bir apartman; ne şanslıyız ki, konuk yazarım Şebnem İşigüzel anlatıyor onu da…

Buyrunuz Konur Apartmanı (Şebnem, Konur Apartman diyor, hoşuma gidiyor)

KİREMİTLERİ MARSİLYA’DAN

“Güneşli Sokak. Biz bu apartmanın dört numaralı dairesinde oturduk. 2002-2013 yılları arasında. Demirağ Ailesi’nden Ispartalı bir aile almış ve apartmana kendi soyadlarını vermiş benim bildiğim. 

Aile apartmanı idi. En üst katta ağabey onun altında anne ve diğer kardeş, bizim altımızda çocuklar… Anne, biz oradayken vefat etti. Çok huzurlu ve bakımlı bir apartmandı. Kiremitleri Marsilya’dan gelmiş diye söz edilirdi. Asansör Schindler’di. Orijinal. Müthiş güzeldi. 

MELEK HEYKELCİKLİ ORİJİNAL SCHINDLER ASANSÖR

“Ev yerine asansörde yaşa, öyle oyuncaklı bir kutucuktu asansörü. Katlardaki asansör giriş kapılarının üzerinde baş başa vermiş tombul melek heykelcikleri vardı. Posta kutuları sonra çok güzeldi. Anahtarları bile dururdu. Cihangir Parkı’na ve avlu gibi o boşluğa bakardı. Yine manzara vardı ama evlerin içini seyretmek daha güzeldi. Evlerin içleri hep çok eğlenceli olurdu. Biz hiç perde kullanmadık. Yine mutfak dönem itibariyle sadece evin yardımcıları kullanacak diye düşünülmüş. Geniş ve ferah eve rağmen küçücüktü. Ayrıca yorucu biçimde evin arkasındaydı. En sevdiğim şeyden burada da vardı, servis kapısı. 

‘EN GÜZEL ROMANLARIMI BURADA YAZDIM’

“Kızım burada büyüdü. Oğlum burada doğdu. Benim karanlık küçücük bir çalışma odam vardı ve en güzel romanlarımı burada yazdım: Sarmaşık, Çöplük, Resmigeçit, Kirpiklerimin Gölgesi, Venüs. 

Güzel bir şey yazınca salonun cumbasına çıkıp dışarıyı seyretmek hoşuma giderdi. Parkın neşeli sesinin eve dolması sonra müthiş bir şeydi. Bir arkadaşım “Plaj kıyısında gibi ne tatlı bir uğultu” demişti, haklıydı. 

‘DUYGUSU BÖYLEYDİ’

“Evin öyle bir duygusu vardı ki kule gibi olduğundan sanki suyun üstünde, yalı hissi veriyordu. Bunun manzarayla ilgisi yoktu. Duygusu böyleydi. Evin arkasından görünen yani başka bir apartmanın çok düzenli bir balkonu vardı. Yaşlı bir anne kız yaşardı. Bunu Ağaçtaki Kız’da yazdım. Halı dövme demiri bir köşede asılı, yer bezleri yıkanıp kurusun diye asılmış. Ben manzaradan çok bunları seyretmeyi severim. 

‘ÇÜNKÜ EVLER YÜRÜMESİNİ BİLMEYENE GICIRDAR’

Bir de ilk taşındığımızda üst kat komşumuzun gecenin bir vakti ayaklarının ucunda yürüdüğünü hissettim. Çünkü bu evler yürümesini bilmeyene gıcırdar, gümbürder tepenize yıkılacakmış gibi zangırdar. Bu huzur ve sükunet hissi beni hep etkilemiştir. Bizden başka kimse yaşamıyor gibiydi. Çok akıllı bir apartman görevlisi vardı, Rahmiye. Çok şakacı ve zeki bir kadındı. Erzincanlı. Onu çok severdim. Apartman sahipleri nezaketli insanlardı. Isıtma merkezi sistemdi ve hayatımda bu kadar ısındığımı hatırlamıyorum. Yazın da acayip eserdi.  

************

Şebnem’in yazısının altına yazılan yorumlardan bazılarını da buraya aktarmak isterim…

bengandbengdesign

Yaaaaa 2017’den beri yuvam 😍 @sebnemisiguzel sizinle komşu olamadık ama bahsettiğiniz her şey daim ❤️ hala çok ısınıyoruz, biz de perdesiz yaşıyoruz, benim de oğlum bu evde doğdu, ben de aynı balkonlara bakarak çizimlerimi yaptım, şimdi salonu böldük de balkon tarafına taşındım, devamlı parkı seyrediyorum… Güncelliyim sizi biraz; efendim her gün kapımı açarken beni karşılayan o güzel melekli muhteşem asansöre şahane bir bakım yapıldı bu sene, eğer tamiri mümkün olmasaydı komple değişmesi söz konusuydu (kabin dahil) neyseki kurtarıldı. (Bahsettiğimiz asansörün bir diğer özelliği de 1. Kattan başlamasıdır 🙂 dolayısıyla içine sadece 1 kere binip bütün katları gezmem de bir cenazemizde tüm apartmana helva dağıttığım gündür) Biz Rahmiye ile tanışamadık, yerine Bartınlı bir aile geldi, Işıl ablamız adı gibi biri. Ve maalesef apartman sahiplerinden en üst kattaki amcamızı kaybettik.

2 numaradan çok sevgiler ❤️

srknytgn

bu daireyi kiralık iken gezip görmüştük, içimiz gitse de sonrasında başka daireyi seçmiştik 🙂

deniz.k.ikizler

“Altınızdaki çocuklar”dan da çok sevgiler ve selamlar.. Ne şanslıyız ki kızınızın beşiğinde benim de kızım büyüdü…. Hiç unutur muyum

keremuu_aquamaniac_

bir klasik olarak bu tür apartmanlarda son iki yada üç kat sonraki tarihlerde ekleniyor. neyse ki bu bina da cok sırıtmamış bu durum. zemin kattaki pencere detayı çok güzel.

aslisevincd

Arkadaşım paylaştı: 4 numaranın şu anki sakinleri bizleriz! 🌸 Canım evimizi ne güzel anlaştmışsınız… Ve meğer hakkında bilmediğimiz ne çok şey varmış, siz dahil. 💓 Kitaplarınızı cundada okumak için can atıyorum! Konur Apartmanı’ndan çok sevgiler.