İlhan Koman Evi

Heykeltraş İlhan Koman’a büyük sevgi besleyen biri olarak Edirne’ye adımımı atar atmaz evini görmek istedim.

Meğer o kadar da kolay ve merkezi bir yerdeymiş ki evi. Maarif Caddesi, No: 20.

Edirne’de bir İlhan Koman Müzesi var, eski tren garının olduğu müze adasında, daha küçük bir yapı. Bu ev ise artık Edirne Kültür Varlıkları Koruma Kurulu Müdürlüğü hizmet binası imiş.

Ama biz gittiğimizde bunu bilmediğimizden, kapıda ‘İlhan Koman Evi’ yazdığından (ki onun üzerinde de şimdi ne olarak kullanıldığı yazıyormuş ama algımız seçmedi) kapıyı çaldık. Saatin 17.00’yi geçmesinin de etkisiyle de olsa gerek, açan olmadı. Ama kapı açıktı. İçeri girip seslendik, sonra bir hanımefendi ile konuştuk. Onu beklerken o güzel tavan işlemelerini, dev tavanları, ışıklı giriş holünü görebildik. 

Gün karşıdan batıyor…

NAM-I DİĞER DOKTORUN EVİ

Ev, daha doğrusu konak, 1908’de Rum Doktor Simsa tarafından yaptırılmış. Daha sonra konağı Koman ailesi satın almış ve uzun yıllar ‘Doktorun Evi’ diye de bilinmiş. Çünkü İlhan Koman’ın babası Ahmet Fuat Bey de doktor. Alanı kulak-burun-boğaz. 

Doktor Fuat Bey’in çiftçilik tarafı da var, Karaağaç’ta bir çiftliği de var, orada çalışmış da. İlhan Koman’ın annesi Leman Sevinç Koman ise Mehmet Şeref Aykut’un kızı, iyi eğitim almaz mı? Sanatla çok ilgili, kültürlü, Fransızca ve Almanca biliyor, resim yapıyor. 

MİHRİ BELLİ EVİ NEREDE ACABA?

İlhan Koman, 17 Haziran 1921’de bu evde dünyaya geliyor; ondan sonra dünyaya gelen Korhan ve Kıymet Gönül ile burada büyüyor. Mahalle arkadaşlarından biri Mihri Belli imiş, merak ettim, onun evi neresiydi. Sokakta şahane -ama bakımsız- başka ev ve konaklar da var.

FİZİKSEL ÖZELLİKLERİ

kulturportali.gov.tr‘de şu fiziki bilgiler de var (çok yazım hatası vardı düzelterek):

“(…) Yapı iki katlı bahçe içerisinde ve kırma çatılı köşe binadır. Yapının ana giriş dikdörtgen bir niş şeklinde olup üst kattın yola bakan cepheleri dışa taşkın balkonlarala çevrelenmiştir. Kapı ve pencereleri dışa taşkın silmeli birer pano içinde dikdörtgen formludur. Yapının girişi holü mermer taklidi bağdalı sıva ile kaplıdır. Yapının, 18 yüzyıl Avrupa sivil mimarlık örnekleriyle benzerlik gösteren iç ve cephe süslemelerinde antik uygulamardan yararlanılmıştır. Arka bahçesine açılan bir kapısı bulunmaktadır.

(…) İlhan Koman’ın doğduğu ev, varisleriyle varılan anlaşma ile Bakanlığımızca kamulaştırılmış ve sağlanan ödenek ile 2007 yılı içerisinde onarılmıştır. Onarım sonrası bina “Edirne Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü” hizmet binası olarak kullanılmaya başlanmıştır.”

BU YAZIYI PAYLAŞIN:

WhatsApp
Email
Twitter
LinkedIn
Telegram
Facebook

YORUMLAR

6 Yorumlar
  • ELİF BERAT
    Tarih: 11:00h, 23 Ağustos Yanıtla

    YILLARDIR EDİRNE’YE GİDERİM BU SEFER SADECE BU EVİ GÖRMEK İÇİN GİDECEĞİM SAYENİZDE TEŞEKKÜRLER

    • Nilay Örnek
      Tarih: 12:23h, 23 Ağustos Yanıtla

      Şahane, bir amaç da bu:)

  • aylin alpustun
    Tarih: 08:37h, 24 Ağustos Yanıtla

    sayenizde var olduğunun farkında olmadığımız kıymetlerimize sarılıyoruz.
    Siz de var olunuz.

    • Nilay Örnek
      Tarih: 22:18h, 24 Ağustos Yanıtla

      çok teşekkürler, ne mutlu bana

  • Ozge Efe
    Tarih: 20:23h, 20 Nisan Yanıtla

    Merhaba Nilay Hanim, Mihri Belli kitabindan paylasilmis bir yaziya denk geldim fakat bahsedilen konagi bulamadim. Edirne’ye gidince ben de arastiracagim. “1924 yazında Edirne’ye göç ettik. Selimiye’ye yakın, neredeyse minarelerin gölgesinde kocaman bir eve yerleştik. “Salih Bey Konağı” diyorlardı. Üç katlıydı. Bir sürü büyük büyük odaları vardı. İki de meyve ağaçlarının gölgelendirdiği bahçesi. Edirne boşalmıştı. Sınır, kentin hemen yakınına gelmiş dayanmış, çevresindeki toprakların büyük kesimi elden gitmişti. 15 yıl önce imparatorluğun İstanbul’dan sonra gelen 150.000 nüfuslu büyük kenti, 35.000 nüfuslu bir kasaba olup çıkmıştı. Eşyamız evin ancak iki odasını doldurmaya yetti. Gece üşümeyelim diye yatakları evin en küçük odasına serdik.
    Ertesi sabah bahçesine ilk çıktığım anı hatırlıyorum. Güneşli, güzel bir gün. Bahçeyi yaban otları, renk renk kır çiçekleri sarmış. Kelebekler uçuşuyor. Elma dalları meyve yüklü, olgunları yerde, bademler de öyle. Cennet dedikleri böyle bir yer olmalıydı. ……”

    İnsanlar Tanıdım – Mihri Belli’nin Anıları / Mihri Belli – Doğan Kitapçılık A.Ş. / 3. Baskı Haziran 2000 / İSTANBUL)

    • Nilay Örnek
      Tarih: 11:58h, 22 Nisan Yanıtla

      Enteresan, merak ettim

Bir yorum yazın

DİĞERLERİ

Bomonti

Doğ Apartmanı

Bina hikayelerini yazma süreci beni öyle alakasız görünen yollardan öyle insanlara götürüyor ki, çok zaman “Bu insan rahmet istedi” diyorum… Hatta sitede “Rahmet istedi” bölümü de açsak yeridir! Neriman Hanım, Neriman Tuna nasıl nurlu bir insanmış ki, evren dönem dönem ayrı zaman aralıklarıyla onu anmamız

Devamı »
Adalar

Hamaratlar Yalısı (Hamaratlar Evi)

Projeme her zaman destek olan mimarlardan biri Hasan Çalışlar. 2024 yazında Hasan, bir grup mimar ile bana Büyükada’da bir grup evi gezdirerek, mimarlarını, hikâyelerini anlatmıştı. Evler bizim için açıldı, ağırlandık, ev sahiplerinden evlerin hikâyesini dinledik. Büyükada’da ne gizli, ne şahane evler var azıcık-ucundan şahit olduk…

Devamı »
Mersin

Mustafa Arif Yavuz Evi

Ankara’dan (Gemi Ev) Erzincan’a (Gemi İş Merkezi ve Erzincan Otogarı) uzanan mimar Danyal Tevfik Çiper yolculuğumuzda içini çok merak ettiğim, “Umarım bir gün fotoğraf bulur da görebiliriz” dediğim bir evden bahsedeceğim: Mersin’de 1980-81 yılları arasında inşa edilen ve artık var olmayan Mustafa Arif Yavuz Evi.

Devamı »
Nişantaşı

Güzel Apartmanı

Özellikle Valikonağı’na bakan cephesine “Eskiden ne güzelmiş” diyerek baktığım bir apartman, yıllardır boş, Nişantaşı Anadolu Lisesi’nin yanında-karşısında. Fotoğraflarımı çektim ve -iyi ki- ziline baktım. Tanıdık bir isim; çok beğendiğim moda tasarımcısı Hatice Gökçe.  Ona yazdım, “Bana yazar mısınız o apartmanı?” dedim ve şahane bir metin

Devamı »
Osmanbey

İlbay Apartmanı

Uzun zamandır Arkitekt Dergisi arşivine bakmamıştım. Açtım; 1951 yılı, ocak şubat sayısını, tıkladım “İlbay Apartmanı”nı. Yanında Bomonti yazıyor ve “Halâskâr Gazi caddesinde Atatürk İnkılâp Müzesinin yanında inşa edilmiştir” deniliyordu. Bugün Şişli’nin o bölgesini Bomonti olarak saymıyoruz sanki… Apartmanın dışardan fotoğrafı yoktu (varmış ama başka dosyada

Devamı »
Bakırköy

Resneliler Köşkü

Ben, Bakırköy’ü bilen herkesin anımsayacağı bu köşkle büyüdüm denilebilir. Anneannem ile dedemin evi bu köşkün sokağındaydı. Ama İncirli Caddesi’ndeki bu meşhur, koruma altındaki köşkün adını çok geç öğrendim. Hâlâ da bölgede yaşayıp bilmeyen çoktur: Resneliler Köşkü. İçinde pek de yaşam belirtisi olmayan eski bir ahşap

Devamı »
Göztepe

Pekiçten Apartmanı

Bazı binalar, beni bazı şahane insanlarla tanıştırıyor. Bahar Erdensin’in inceliğine, çalışkanlığına, yazısına hayran kaldım. Bahar Hanım anlatıyor: “Pekiçten Apartmanı, yine bu güzel sitede yer alan, Göztepe’deki Emiroğlu apartmanının yan komşusu. Pekiçten’i yazarken, kendisinden önce var olan güzeller güzeli müstakil evden bağımsız yazamadım. O güzel ev,

Devamı »
Büyükada'nın Yaşlanmayan Modernleri
Hasan Çalışlar Arşivi

Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.