İlhan Koman Evi

Heykeltraş İlhan Koman’a büyük sevgi besleyen biri olarak Edirne’ye adımımı atar atmaz evini görmek istedim.

Meğer o kadar da kolay ve merkezi bir yerdeymiş ki evi. Maarif Caddesi, No: 20.

Edirne’de bir İlhan Koman Müzesi var, eski tren garının olduğu müze adasında, daha küçük bir yapı. Bu ev ise artık Edirne Kültür Varlıkları Koruma Kurulu Müdürlüğü hizmet binası imiş.

Ama biz gittiğimizde bunu bilmediğimizden, kapıda ‘İlhan Koman Evi’ yazdığından (ki onun üzerinde de şimdi ne olarak kullanıldığı yazıyormuş ama algımız seçmedi) kapıyı çaldık. Saatin 17.00’yi geçmesinin de etkisiyle de olsa gerek, açan olmadı. Ama kapı açıktı. İçeri girip seslendik, sonra bir hanımefendi ile konuştuk. Onu beklerken o güzel tavan işlemelerini, dev tavanları, ışıklı giriş holünü görebildik. 

Gün karşıdan batıyor…

NAM-I DİĞER DOKTORUN EVİ

Ev, daha doğrusu konak, 1908’de Rum Doktor Simsa tarafından yaptırılmış. Daha sonra konağı Koman ailesi satın almış ve uzun yıllar ‘Doktorun Evi’ diye de bilinmiş. Çünkü İlhan Koman’ın babası Ahmet Fuat Bey de doktor. Alanı kulak-burun-boğaz. 

Doktor Fuat Bey’in çiftçilik tarafı da var, Karaağaç’ta bir çiftliği de var, orada çalışmış da. İlhan Koman’ın annesi Leman Sevinç Koman ise Mehmet Şeref Aykut’un kızı, iyi eğitim almaz mı? Sanatla çok ilgili, kültürlü, Fransızca ve Almanca biliyor, resim yapıyor. 

MİHRİ BELLİ EVİ NEREDE ACABA?

İlhan Koman, 17 Haziran 1921’de bu evde dünyaya geliyor; ondan sonra dünyaya gelen Korhan ve Kıymet Gönül ile burada büyüyor. Mahalle arkadaşlarından biri Mihri Belli imiş, merak ettim, onun evi neresiydi. Sokakta şahane -ama bakımsız- başka ev ve konaklar da var.

FİZİKSEL ÖZELLİKLERİ

kulturportali.gov.tr‘de şu fiziki bilgiler de var (çok yazım hatası vardı düzelterek):

“(…) Yapı iki katlı bahçe içerisinde ve kırma çatılı köşe binadır. Yapının ana giriş dikdörtgen bir niş şeklinde olup üst kattın yola bakan cepheleri dışa taşkın balkonlarala çevrelenmiştir. Kapı ve pencereleri dışa taşkın silmeli birer pano içinde dikdörtgen formludur. Yapının girişi holü mermer taklidi bağdalı sıva ile kaplıdır. Yapının, 18 yüzyıl Avrupa sivil mimarlık örnekleriyle benzerlik gösteren iç ve cephe süslemelerinde antik uygulamardan yararlanılmıştır. Arka bahçesine açılan bir kapısı bulunmaktadır.

(…) İlhan Koman’ın doğduğu ev, varisleriyle varılan anlaşma ile Bakanlığımızca kamulaştırılmış ve sağlanan ödenek ile 2007 yılı içerisinde onarılmıştır. Onarım sonrası bina “Edirne Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü” hizmet binası olarak kullanılmaya başlanmıştır.”

BU YAZIYI PAYLAŞIN:

WhatsApp
Email
Twitter
LinkedIn
Telegram
Facebook

YORUMLAR

6 Yorumlar
  • ELİF BERAT
    Tarih: 11:00h, 23 Ağustos Yanıtla

    YILLARDIR EDİRNE’YE GİDERİM BU SEFER SADECE BU EVİ GÖRMEK İÇİN GİDECEĞİM SAYENİZDE TEŞEKKÜRLER

    • Nilay Örnek
      Tarih: 12:23h, 23 Ağustos Yanıtla

      Şahane, bir amaç da bu:)

  • aylin alpustun
    Tarih: 08:37h, 24 Ağustos Yanıtla

    sayenizde var olduğunun farkında olmadığımız kıymetlerimize sarılıyoruz.
    Siz de var olunuz.

    • Nilay Örnek
      Tarih: 22:18h, 24 Ağustos Yanıtla

      çok teşekkürler, ne mutlu bana

  • Ozge Efe
    Tarih: 20:23h, 20 Nisan Yanıtla

    Merhaba Nilay Hanim, Mihri Belli kitabindan paylasilmis bir yaziya denk geldim fakat bahsedilen konagi bulamadim. Edirne’ye gidince ben de arastiracagim. “1924 yazında Edirne’ye göç ettik. Selimiye’ye yakın, neredeyse minarelerin gölgesinde kocaman bir eve yerleştik. “Salih Bey Konağı” diyorlardı. Üç katlıydı. Bir sürü büyük büyük odaları vardı. İki de meyve ağaçlarının gölgelendirdiği bahçesi. Edirne boşalmıştı. Sınır, kentin hemen yakınına gelmiş dayanmış, çevresindeki toprakların büyük kesimi elden gitmişti. 15 yıl önce imparatorluğun İstanbul’dan sonra gelen 150.000 nüfuslu büyük kenti, 35.000 nüfuslu bir kasaba olup çıkmıştı. Eşyamız evin ancak iki odasını doldurmaya yetti. Gece üşümeyelim diye yatakları evin en küçük odasına serdik.
    Ertesi sabah bahçesine ilk çıktığım anı hatırlıyorum. Güneşli, güzel bir gün. Bahçeyi yaban otları, renk renk kır çiçekleri sarmış. Kelebekler uçuşuyor. Elma dalları meyve yüklü, olgunları yerde, bademler de öyle. Cennet dedikleri böyle bir yer olmalıydı. ……”

    İnsanlar Tanıdım – Mihri Belli’nin Anıları / Mihri Belli – Doğan Kitapçılık A.Ş. / 3. Baskı Haziran 2000 / İSTANBUL)

    • Nilay Örnek
      Tarih: 11:58h, 22 Nisan Yanıtla

      Enteresan, merak ettim

Bir yorum yazın

DİĞERLERİ

Darıca

Necmi Şahin Yalısı

Pek beğendiğim Suriçi’nin Sesleri @matruskaninhici adlı hesapta fotoğraflarla birlikte şöyle yazıyordu: “Aşırı sevdiğim 1977 yapımı İstasyon filminde Cüneyt Arkın’ın şu an hiç sevmediğim Hülya Koçyiğit’i kaçırdığı hoş ve akılda kalıcı yapı, Darıca Bayramoğlu’ndaki Üçburunlar Yarımadası’nda. Yapının -varsa- ismine, mimarına ilişkin bilgi bulamadım. Bilen varsa…” Aaa

Devamı »
Bakırköy

Resneliler Köşkü

Ben, Bakırköy’ü bilen herkesin anımsayacağı bu köşkle büyüdüm denilebilir. Anneannem ile dedemin evi bu köşkün sokağındaydı. Ama İncirli Caddesi’ndeki bu meşhur, koruma altındaki köşkün adını çok geç öğrendim. Hâlâ da bölgede yaşayıp bilmeyen çoktur: Resneliler Köşkü. İçinde pek de yaşam belirtisi olmayan eski bir ahşap

Devamı »
Kurtuluş

Baraz Apartmanı

“Dedem ihaleyle satın almış burayı. Biz ailece, yıllarca burada yaşadık. Sakin bir mahalleydi burası. Kurtuluş Caddesi’nin arkası boş araziydi. Bu sokaklarda futbol oynardık. Kurtuluş, İstanbul’un en medeni yeriydi. Kapılara kilit vurulmazdı” diye anlatıyor Türkiye’nin ilk sanat galerisi sahiplerinden Yahşi Baraz…  “Burayı” dediği yer Kurtuluş Caddesi,

Devamı »
Kurtuluş

Kurtuluş’ta bir resimli apartman

Çünkü “Apartmandakiler resimlere ilgiden çok şikayetçiler. Fotoğraflamak isteyenler olduğu için üzerini boyamak niyetindelermiş” yazmış Deniz Hanım… Yani boyamadan kapatma yöntemleri var da… Tabii apartman içi daha özel bir alan, insanlar da tür tür, apartman sakinlerinin de delirmesi anlaşılırdır muhtemelen. Ama biz kaydımızı tutalım. Çünkü güzel.

Devamı »
Kültür

Nacar Evi

“Ya işte bu!” sevinçli nidasıyla paylaştım Instagram’da bu evi.  Baştan beri bu işe girip de yaratmak istediğim dürtülerle hareket eden birini görmek harika oldu.  Merve Yılmaz, Mersin’de yaşıyor. Görüp beğendiği, hep kreş olarak bildiği bir binayı merak edermiş; araştırmaya karar vermiş. Bulduklarını da bana fotoğraflarla

Devamı »
Şişhane

Abuaf (Demet) Apartmanı

Ben Art Nouveau işlemelerini, özellikle de kapısını bir müzik aletinin gövdesine benzettiğimden, apartmanın ünlü bir klasik müzik bestecisinin olduğunu falan düşünmeye eğilimli idim. Bu binayı yıllar içinde o kadar çok fotoğraflamışım ki, “Demet Apartmanı” yazısı bile elimde farklı fontlarla mevcut. Ancak asıl ismi Abuaf Apartmanı.

Devamı »
Şişhane

Metrohan

Çıkan kısmın özeti: İstanbul Kültür Sanat Vakfı’ndan Ayşe Bulutgil ile Elif Ekinci, 27. İstanbul Tiyatro Festivali vesilesiyle, festivale ev sahipliği yapan bazı binaları yazacak “o binalar konusunda uzman” kişilerle iletişim kurmuş ya da kurmama vesile olmuş idi. Ve şimdi, iki çok tatlı ve harika hikaye

Devamı »
Büyükada'nın Yaşlanmayan Modernleri
Hasan Çalışlar Arşivi

Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.